Harbiye Şelalesi

Su kaynaklarının Asi Nehri’ne aktığı Harbiye Şelalesi ağaçların arasında bulunarak doğal görünümünü daha da canlandırıyor. Serin suların içerisinde bulunan masa ve sandalyelerde oturma imkanıyla sıcak havaların vazgeçilmez mekanları arasında. İçerisinde lokanta ve restaurantlar, çay bahçeleri, alışveriş yapabileceğiniz yöresel gıda ve ürünlerin satıldığını mekanlar da mevcut. Şehir merkezine yakın olması sayesinde ulaşım açısından oldukça kolaylık sağlıyor.

Harbiye Şelalesi Efsanesi olarak; Zeus’un oğlu Apollon, Asi Nehri kıyısında gördüğü Defne adındaki güzel bir kıza aşık olur. Defne bunu farkettiğinde sürekli Apollon’dan kaçar. Bakirelik yemini vardır Defne’nin. Kullanılmaktan, harcanmaktan da korkar ve sürekli kaçar. Ancak Apollon’un vazgeçmeye hiç niyeti yoktur. Artık kurtulamayacağını anlayan Defne, toprağı kazıyarak, “toprak ana beni ört, koru, sakla” der. Daha sonra Defne’nin vücudu ağırlaşır. Odunlaşmaya başlar. Kolları dal haline gelir. Ayakları kök salan ağaç olur. Apollon bunu öğrendiğinde çok üzülür. Odunlaşan Defne’nin gövdesine sarılarak, gözyaşlarıyla ‘affet beni’ diye ağlar. Harbiye Şelalesi’nin bu gözyaşlarından oluştuğuna inanılır. Ardından, ‘senin yaprakların hiç solmasın’ der. Defne yapraklarının her daim yeşil olması buna bağlanır.

Roma Bizans İmparatorluğu zamanında Defne ağacını kesmek yasaktı. Aksi takdirde ölüm ile cezalandırılırdı.

Editör: Ceren Büyükyarın